گر بدینسان زیست باید پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی
نیاویزم
بر بلندِ کاجِ خشکِ کوچه ی بن بست
گر بدینسان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود، چون کوه
یادگاری جاودانه، بر تراز بی بقای خاک
احمد شاملو
×ساسان× من تو را تا اخرین نفس خویش دوست می دارم و همچنان می پرستمت عزیز تر از جونم ×ساسان×